Merhaba Dostlar,,
Aslında düşünce olarak hep bir gelişmiş ülkede farklı kültür,dil, v.s (bulunduğumuz ülkeden 50 yıl ilerisinde) yaşamak düşüncesi vardı.
AU Düşüncesi aslında yıllar öncesinde dost arkadaşın AU ya üniversite eğitimine gitmesi ve yine dost arkadaşın nitelikli göçmen olarak gitmesi ve tavsiyeleri ile başladı.
Arkadaşlarımızın önerisi ve araştırmalarımız neticesinde eşimle birlikte Avustralya'da Queensland eyaletin'de Brisbane şehrinde yaşamaya karar verdik.
Neden ülkemizden,sevdiklerimizden,ailemizden, uzak gelişmiş ülkede yaşama.... ???? biraz açmak istiyorum.
Bende isterdim günümüz şartlarında ülkemiz gerçekten kurtluş savaşında verilen mücadeleler gibi mücadele versin,bağımsız olsun,kardeş olsun,taş taş üstüne koysunlar,bayrağı daha ileriye götürsünler ama malesef bana göre bu durum ATATÜRK ün ölümünden sonra bir adım ileriye gidememiştir.
Hep bir umutla belki bizler babalarımızdan aldığımız ortamı,yaşamı ülkeyi daha ileriye götürebiliriz diye büyüdük okuduk mücadele verdik v.s ama başaramadık olmadı hep aynı yerimizde saymaya devam ettik ediyoruz...
Şöyle bir düşünsenize yada açıp izleyin rahmetli büyük usta Levent Kırca'nın " Olacak O Kadar" 25 yıl önce anlattıkları hala günümüzde artarak daha geçerli....
Bu duruma ve daha pek çok konularda örnekler getirerek sayabiliriz,ben başlıklar altında toplamak istyorum..
ADALET varmı YOK(bugünümüze kadar yaşanan olaylara bakabilir hatta akşam haberlerinde örneklerini seyredebilirsiniz.)
EĞİTİM varmı YOK (hele fakire yada orta gelirliye N var)
SAĞLIK varmı YOK (Allah kimseyi düşürmesin...paran varsa sağlık)
GÜVENLİK varmı YOK ( bugunlerde sağolsunlar hergün bir bomba hergün bir suikast)
ULAŞIM varmı YOK(deniz ülkesinde denizi kullanmıyoruz )
ADİL DÜZEN varmı ( benim bu ortamda ailemi insan gibi orta üst seiyede yaşatmam için en az 1.000.000 tl ihtiyacım var) nasıl mı bugun olmuş mahallede bir ev 400 bin tl eee artık mahalleler, sokaklar bizim küçüklüğümüzdeki gibi güvenli değil o zaman çıkmak gerekir 4 duvar bir sitenin arkasına orada en az 500.000tl daireler v.s
Tek olsam, bazı şeyler düzelecek düşüncesi ile kalır ölümüne kadar savaşırım mücadele veririm ama ancak biliyorumki öldüğümle kalırım :( Bu ülkede bu anlamda ölenlerin olduğu gibi,sayamayacağım şimdi sizler biliyorsunuz bu sayısız kahramanları....
Ama artık tek değilim, bir eşim ve 1,5 yaşında bir oğlum var....Artık mücadelemi öncelikli olarak ailem için vermem gerekiyor..."Dünya benim ülkem vatanım,diller,dinler,farklı kültürlerde benim zenginliğim" düşüncesiyle yola çıkıyoruz...
Not:Bütün bu düşüncelerin gelişmesinde,olgunlaşmasında,en büyük pay hayat arkadaşım,yoldaşım,herşeyim sevgili eşimin.Ona buradan bir kez daha teşekkür ediyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder